خدا قول نداده است که آسمان همیشه آبی باشد و باغها پوشیده از گل،

قول نداده که زندگی همیشه به کام ما باشد!

خدا روزهای بی غصه ، شادیهای بی غم، ساحل بی طوفان ، آفتاب

بی ابرو... خنده های همیشگی را هم قول نداده ...

خدا قول نداده که ما رنج واندوه وسوسه را تجربه نکنیم، همچنان که

جاده های آسان و راههای هموار را هم قول نداده!

اما.....

خدا آمدن یکروزخوب راقول داده! پس ازخودش کمک میگیرم وناامیدیها

را مثل دست اندازهای جاده ی زندگی میبینم وبه آینده ی این راه که

صاف و وسیع است دل می بندم و...نمی مانم...حرکت میکنم.........

 دل نوشت :

این روزا همه ی تلاشم ومیکنم تا اون چیزی که باید بشه، بشه!

همه ی تلاشمو...

به آینده ای بهتروسرزنده ترازدیروزفکرمیکنم تاشایدذهنم همه ی کهنه هارو دور بریزه و

زندگی و اونطور که میخوام بسازم و این ساختن اینقد برام ارزش داره که

رنجهاو بی تابیهاو ترس و دلهره ی این روزارو تحمل کنم....

پی نوشت : اعتراف می كنم كه من قلمی به این زیبایی ندارم  (اما می تونم داشته باشم) در هر صورت مطلب فوق را من ننوشتم ولی خیلی برام جالب بود برای همین تو وبلاگ خودم گذاشتم 
اینم لینك اصلی : http://joojoo68.blogfa.com/post-13.aspx

برچسب ها: دل نوشت،